سُنَنُ أَبِي دَاوُدَ
Sunan Abi Dawud 5094
Mwenendo kwa Jumla (Kitab Al-Adab)
What to say when leaving one's home
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، قَالَتْ مَا خَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مِنْ بَيْتِي قَطُّ إِلاَّ رَفَعَ طَرْفَهُ إِلَى السَّمَاءِ فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ أَنْ أَضِلَّ أَوْ أُضَلَّ أَوْ أَزِلَّ أَوْ أُزَلَّ أَوْ أَظْلِمَ أَوْ أُظْلَمَ أَوْ أَجْهَلَ أَوْ يُجْهَلَ عَلَىَّ .
Narrated Umm Salamah, Ummul Mu'minin: The Messenger of Allah (ﷺ) never went out of my house without raising his eye to the sky and saying: "O Allah! I seek refuge in You lest I stray or be led astray, or slip or made to slip, or cause injustice, or suffer injustice, or do wrong, or have wrong done to me."
Tafsiri ya Kiswahili ya hadithi hii bado haipatikani — inaonyeshwa kwa Kiingereza.
Sunan Abi Dawud, 5094Sahih (Al-Albani)صحيح (الألباني)