مِشْكَاةُ الْمَصَابِيحِ
Mishkat al-Masabih 3039
Miamala ya Biashara
Finds - Section 2
وَعَنْ عِيَاضِ بْنِ حِمَارٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ وَجَدَ لُقَطَةً فَلْيُشْهِدْ ذَا عَدْلٍ أَوْ ذَوِي عَدْلٍ وَلَا يَكْتُمْ وَلَا يُغَيِّبْ فَإِنْ وَجَدَ صَاحِبَهَا فَلْيَرُدَّهَا عَلَيْهِ وَإِلَّا فَهُوَ مَالُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشَاءُ» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَأَبُو دَاوُدَ وَالدَّارِمِيُّ
‘Iyad b. Himar reported God’s Messenger as saying, “He who finds Something should call one or two trusty people as witness and not conceal it or cover it up; then if he finds its owner he should return it to him, otherwise it is God’s property which he gives to whom He will.” Ahmad, Abu Dawud and Darimi transmitted it.
Tafsiri ya Kiswahili ya hadithi hii bado haipatikani — inaonyeshwa kwa Kiingereza.
Mishkat al-Masabih, 3039لم تتمّ دراسته (الألباني)